แฮ่กๆ
กะว่าจะอัพตั้งแต่เมื่อคืน แต่เน็ทเน่า TxT
เอาเหอะๆ
โซน Blodwen จ้า
Credits :
รายละเอียด คลิ๊กที่นี่
มาแนะนำกันก่อนดีกว่า
เนื่องจาก ท่าทางเจ้ามอนด์จะเป็น อ.สอนพละ คนเดียวในบลัดเวน
เลยต้องมีหลายวิชากันหน่อยใช่มั้ยจ๊ะ
อีนานายะเลยทำตารางมาให้เจ้ามอนด์จ้า
*ทีนี้ทุกคนจะได้รู้เวลาของเจ้ามอนด์ซะทีนะจ๊ะ ว่าตอนไหนทำงาน ตอนไหนว่าง*-*
--จิ้มที่นี่-- ถ้ามันหายไปเน้อ
***ไม่รู้ว่า จำนวนนักเรียนเยอะไปมั้ย แต่ก็คิดว่า จริงๆแล้วก็น่าจะมี นร.จากเมืองข้างๆมาเรียนด้วยน่ะนะ (เพราะ ร.ร. ค่อนข้างใหญ่ทีเดียว) ถ้า นร.เยอะไปรบกวน สต๊าฟช่วยบอกด้วยนะคะ จะได้กลับไปแก้ค่า ^ ^
***ส่วนวิชาที่เรียน ขออนุญาตคิดเอาเองเลยละกันนะคะ แต่ก็เช่นเดิม หากผิดพลาด หรือ ทางสต๊าฟอยากให้แก้ไขตรงไหนก็บอกมาได้เลยค่ะ
สังเกตุได้ว่า เด็กส่วนใหญ่ที่ตกคือ ชั้น ม.4 วิชากรีฑา กร๊ากกกก
บอกแล้วว่าเจ้ามอนด์ "โหด" นะจ๊ะ *3*
แล้วต่อมาๆ
เป็นเครื่องแบบตอนที่ เจ้ามอนด์ สอนในแต่ละวิชานะคะ
มีทั้งหมด 4 ชุด(ที่ส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงิน เพราะ เป็นสีโปรดเฮียเค้าล่ะ)
--จิ้มที่นี่เพื่อดูภาพใหญ่เลยค่า--
*-*
ต่อไปเป็น ส่วนของ Diary Life ฉบับเริ่มต้นเลยนะคะ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[BT] Diary Life 01 : The Visitors
"ชั้นคิดว่า ชั้นมาอาศัยอยู่ที่นี่ซักระยะ"
เสียงก้องกังวานของสาวใหญ่ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็น คนสวย ในสายตาของคนอื่นๆ ดังขึ้นในเช้าวันสดใสของวันอาทิตย์
ที่มันควรจะเป็นวันหยุด อันสงบสุขของ อ. สอนวิชาพละศึกษาประจำ ร.ร. บลอดเวน
สาวเจ้า นั่งอยู่ด้านหนึ่งของโต๊ะญี่ปุ่น ในห้องคับแคบ โดยทางด้านขวาของเจ้าหล่อน มาสามีของเธอนั่งตัวเกร็งอยู่ข้างๆ
ขอแนะนำซักนิด
ผู้หญิงคนนี้คือ เอมีลี่ ซาแมนต้า มอริสัน (Emily Samnatha Morrisan)
แต่เดิมเธอใช้นามสกุลเดียวกับ อ.สอนวิชาพละศึกษาในบลอดเวน คือ จิลแอนฮาลล์(Gyllenhaal)
ประธานบริษัทจัดหานายแบบ-นางแบบชื่อดังของอเมริกา แต่เดิมเธอเองก็เป็นนางแบบที่ถ่ายลงปกนิตยสารแฟชั่นชั้นนำมากกว่านางแบบคนอื่นๆ
จนเธอพบกับสามีของเธอและเลิกเป็นนางแบบ หันมาเป็นแมวมองนับแต่นั้น
เควิน เจมส์ มอริสัน(Kevin James Morrisan) สถาปนิก ที่มีความสามารถคนหนึ่ง
เขามีรายได้มากกว่าห้าแสนเหรียญอเมริกันต่อเดือน น่าแปลก ทั้งที่เขาเป็นคนสุภาพนอบน้อม ออกจะไปในแนวขี้ขลาด
แต่เขาก็เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน แต่กลับมาแต่งงานกัยสาวใหญ่สุดเซี้ยวอย่างเอมิลี่
ดูเผินๆ สองคนนี้ไม่น่าจะไปไหนมาไหนด้วยกันได้ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ก็ดูรักกันดี(แถมมากขึ้นทุกวันๆ)
อีก หนึ่งชีวิตที่ขาดไม่ได้............เจ้า โอบะจัง.....
นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ เจ้าของห้องต้องหลบไปนั่งอยู่มุมห้อง บริเวณที่คิดว่าปลอดภัยที่สุด จากเจ้าสิ่งนี้ที่อยู่ในกรง บนโต๊ะญี่ปุ่นของเขา
เจ้า โอบะจัง เป็นหนูแฮมสเตอร์ ที่ ทั้ง ตัวใหญ่+แก่+น่าเกลียด อย่างไม่น่าเชื่อ มันอายุได้ 6 ปีแล้ว(ทั้งๆที่หนูแฮมสเตอร์ไม่น่าจะอยู่ได้นานขนาดนั้น)
เพราะความแก่ทำให้สภาพของมันไม่น่าดูนัก (แต่ยังน่ารักเสมอในสายตาเจ้าของของมันอย่าง เอมิลี่)
"ผ่านมา สามอาทิตย์แล้วที่ชั้นยังไม่เจอหนุ่มหน้าตาดีๆที่จะเอามาเป็นนายแบบโฆษณา เครื่องดื่มชูกำลัง ซะที เลยคิดว่าจะมาลองหาดูที่เมืองนี้น่ะ...
นี่! แล้วนายจะเปิดแอร์หน่อยไม่ได้รึไงยะ ในนี้ทั้งร้อนทั้งอบ"
เอมิลี่ พูดพลาง โบกมือพัดบริเวญหน้าและตนคอของตัวเอง
"เจ๊ น่ะแหล่ะ อยู่ๆก็มาปุบปับ ใครจะไปตั้งตัวทัน ปรกติชั้นก็นอนพัดลมน่ะแหล่ะ เจ๊ใส่เสื้อสูทซะหนาแบบเนี้ยน ไม่ให้มันร้อนได้ไง" เอริคบ่นอุบอิบ
"อ้าว ก็ชั้นอยากดูดีนี่ นี่น่ะ เสื้อออกใหม่รุ่น limited ของยี่ห้อดังเชียวนะยะ" คงมีแค่เรื่องซื้อของแบรนด์เนมจำกัดจำนวนนี่เรื่องเดียวละมั้ง
ที่สองพี่น้องนี้เหมือนกัน ไม่มีผิด
"อีกอย่างนะ ที่ว่าเปิดพัดลมนอนน่ะ ไม่ใช่เพราะว่าแกไม่มีตังค์จะจ่ายค่าเช่าเค้าหรอกเหรอ?" ผู้เป็นพี่สาวพูดแทงใจดำน้องชาย......
'....นั่นสินะ...ไม่ได้จ่ายมา 3 เดือนแล้วล่ะ...' เอริคคิดพลางรู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล
"ชั้นก็บอกแกแล้วไง ว่าอาชีพครูน่ะ คนอย่างแกทำไปก็ไม่พอกินหรอก ไม่รู้จะทำต่อไปทำไม ทั้งๆที่แกก็น่าจะรู้ว่าเป็นนายแบบน่ะ มันได้ตังค์เยอะกว่าเป็นไหนๆ"
ใช่ เอมิลี่พูดถูก เอริคเองก็เคยลองไปถ่ายแบบโฆษณาให้เครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อนั้นน่ะแหล่ะถึงจะเพราะถูกขอร้องมาก็เถอะ
แต่เห็นว่า เจ้าบริษัทนั้นไม่ซื่อตรงเรื่องสินค้า เขาเลยไม่คิดจะเป็นนายแบบ
"บริษัทนี้ยังอยากได้นายมาเป็น พรีเซนเตอร์ให้อยู่นะ เขาเสนอเงินมาให้มากกว่าครั้งก่อนตั้งเกือบเท่าตัว ไม่คิดจะไปหน่อยเหรอ?" เอมิลี่กล่าว
"พี่ไม่เข้าใจหรอกน่า! อีกอย่างนะ อย่ามาว่าอาชีพครูนะ พี่ไม่รู้หรอกว่าทำไมผมถึงอยากเป็นครู อาชีพนี้น่ะ เป็นอาชีพที่ผมอยากจะทำมากที่สุด และผมก็พยายาม
มาจนได้เป็น อ.อย่างที่อยากเป็นมานาน ถึงเป็นพี่ก็เถอะ ผมไม่ยอมให้พี่มาดูถูกหรอกนะ" เอริคกัดฟันกรอด ตะคอกใส่พี่สาว
"ที่นายมาเป็น อาจารย์ น่ะ ก็เพราะ อ.ลินน์ คนนั้นใช่มั้ยล่ะ!?" เอมิลี่สวนกลับกระทันหัน เอริคถึงกับชะงัก
"ฟังนะ ที่นายมาเป็นอาจารย์พละน่ะ ก็เพราะคนคนนั้นไม่ใช่รึไง? ทั้งๆที่นายก็มีเรื่องอื่นที่ทำได้ดีถมไป แต่นายก็ยังเลือกทางนี้
นายยึดติดอยู่กับคนคนนั้น ฟังนะ หมอนั่นน่ะ ตายไปแล้ว เค้าไม่กลับมาแล้วเข้าใจมั้ย.....ที่นายมาเป็นอาจารย์ ก็เพราะมันทำให้นายรู้สึกว่าเค้ายังอยู่ใช่มั้ยล่ะ
อย่าได้คิดทำเลยเถอะ ... นายรักหมอนั่นก็ยอมรับมาตรงๆ แล้วทำใจดีกว่า นายยังมีอนาคตที่ดีกว่านี้อยู่นะ"
"อย่าลืมสิ นายไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ โตซะทีเถอะ ไซมอน..." นานแล้ว ที่พี่สาวของเขาไม่ได้เรียกเขาด้วยชื่อกลางแบบนี้
เอริคมีท่าทีอ่อนลง
"......พี่จะทำอะไรก็เชิญ จะอยู่ที่นี่ก็ตามสบาย ...เรื่องเดียวที่ผมอยากจะขอร้อง...อย่ามาตัดสินชีวิตของผม...
เลิกขีดเส้นทางชีวิตให้ผมเถอะ....ผมเลือกแล้ว ผมตัดสินใจดีแล้ว เพราะฉะนั้น ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก..."
ผู้เป็นพี่สาวมองน้องชายด้วยสายตาเศร้าสร้อย สามีของเธอลังเกตุเห็น จึงลูบหลังเธอเป็นการปลอบโยน
"เอาเถอะ นายจะทำอะไรก็เชิญ ชั้นไม่ว่าแล้วล่ะ ส่วนเรื่อง ค่าเช่า 3 เดือนน่ะ เดี๋ยวชั้นออกให้เอง ถือว่า เป็นค่าอยู่ที่ชั้นกับเจมส์และโอบะจังจะมาอยู่ที่นี่ละกัน"
หล่อนทำท่าเชิดหน้า แต่ทุกคนในห้องรู้ดีว่า จริงๆแล้ว เธอเป็นคนอ่อนโยนมาขนาดไหน
"ชั้น เจมส์ และโอบะจัง จะนอนในห้องนอน ส่วนนายนอนห้องนี้น่ะแหล่ะ"
ผิดแล้ว!!! หล่อนน่ะ ปีศาจชัดๆ
"คร้าบบบบบ....ครับ T T" อัลมอนด์แทบจะร้องไห้ออกมาเพราะทำอะไรไม่ได้
"เอ่อ...อ่า...งั้นผมเอาของไปเก็บในห้องก่อนนะครับ" เจมส์ สามีสุดเอ๋อของพี่สาวยกกระเป๋าพะรุงพะรังเดินเข้าห้องนอนไป
เมื่อได้โอกาส สาวเจ้าก็ทักเรื่องที่ไม่ว่าหนุ่มโสดคนไหน ได้ยินเป็นต้องร้อง
"เมื่อไหร่ นายะจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะทีล่ะ?"
"เฮ้ย จะบ้าเหรอ? ชั้นน่ะเป็น อ.สอนอยู่ที่ รร. ไม่มีเวลาให้เรื่องพรรค์นั้นหรอก" เอริครีบบอกปัด
"นายยังรัก อ.ลินน์อยู่จริงๆสินะ..." พี่สาวท้วง
"มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน! เค้าเป็นผู้ชายนะพี่ อีกอย่าง ผมน่ะ เคารพเขาตะหาก ไม่ได้รักในแบบนั้นซะหน่อย" เอริคแหว
"ยอมรับมาเถอะน่า ว่า อ.ลินน์น่ะ เค้าเป็น 'รักแรก' ของนายน่ะ เห็นติดเค้าออกหน้าออกตาขนาดนั้น ตอนเค้าจากไปก็ร้องไห้เป็นสาวน้อยอกหักเลยไม่ใช่รึไง?
แต่จะให้พูดไป ต่อให้เค้ากลับมาตอนนี้จริงๆ เค้าก็คงไม่ได้คิดกับนายแบบนั้นหรอกนะ แต่ก่อนนายออกจะน่ารัก แต่ตอนนี้ไม่ดูแลตัวเองเลย ดูสิ โกรกผมสีทอง แถมมีแผล รอยขีดข่วนเต็มตัว
ไม่ได้น่ารัก ใสปิ๊ง เหมือนเมื่อก่อนนี่เนอะ"
พี่สาวพูดถูกอีกครั้ง พี่เขาโกรกผมสี ก็เพื่อต้องการดึงให้ตัวเองดูแข็งกร้าวขึ้น เพราะผมสีดำของเขา มันดูใจดีเกินไป...
"นายหาแฟนใหม่เร็วๆก็ดีนะ จะด้มีหลานให้ชั้นอุ้มเร็วๆไงล่ะ" เอมิลี่พูดพลางจินตนาการถึงวันนั้น
"อยากเลี้ยงเด็กขนาดนั้น ทำไมไม่มีลูกซะเองเลยล่ะ คุณป้า!!" เอริคย้อน แต่ปฏิกริยาของพี่สาว ไม่เหมือนกับที่เขาคิด
เอมิลี่ยิ้มออกมา ภายใต้รอยิ้มนั้น แฝงไปด้วยความเศร้า
"ถ้ามีได้...ก็คงมีไปแล้วล่ะ" เธอยังคงยิ้มอยู่แบบนั้น
เอริคเริ่มทำตัวไม่ถูก รู้แค่ว่าเขาต้องพูดอะไรที่ไม่ดีออกไปแน่ๆ
"ชั้นน่ะ อยากมีลูกมากนะ แต่เจมส์น่ะ เขามีลูกไม่ได้....มันไม่ใช่ความผิดเค้าหรอกนะ เขาบอกชั้นตั้งแต่เราเริ่มตัดสินใจที่จะคบกันแล้ว
เขาว่าว่า ชั้นจะเลือกที่จะมีคนใหม่ก็ได้....แต่ชั้นก็รักเขานี่นา มันช่วยไม่ได้นี่...ถ้าต้องมีคนอื่น ชันก็ทำไม่ได้หรอก"
บรรยากาศกลับมาเงียบ จนเมื่อเอริคหันมาที่ประตูและพบว่า เจมส์ก็ยืนอยู่ตรงนั้น 'นี่เขาคงได้ยินหมดเลยสินะ' เอริคคิดในใจ
"ชั้นไปซื้อของก่อนละกัน เล่นมากันหลายคนแบบนี้ ของในตู้เย็นไม่พอทำกับข้าวสำหรับเที่ยงนี้หรอกนะ"
เอริคคว้าเสื้อวอร์มตัวเก่ง แล้ววิ่งออกจากห้องไป
ในห้องทีบรรยากาศยังคงเงียบ เจมส์คุกเข่าลงมาข้างๆเอมิลี่ ก้มหัวอย่างอ่อนน้อม พลางบอก
"ขอโทษนะ....ถ้าผมสามารถให้คุณได้อย่างที่ต้องการละก็จะดีกว่านี้ แต่ผมทำไม่ได้....ผมขอโทษ ผมเสียใจ"
เอมิลี่มองสามีของเธอ เธอเอื้อมตัวขึ้นมากอดเขา
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...แค่นี้ก็ดีเกินพอแล้ว แค่รู้ว่าคุณรักฉันมากขนาดนี้ มันก็มากพอแล้วล่ะค่ะ อย่าโทษตัวเองเลยนะ"
....
.........
..............
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ข้อมูลของคุณพี่สาว และสามี และ โอบะจัง --จิ้มที่นี่เลยค่า--
แถมอีกนิด
ถ้าหลายๆคนยังจำกันได้
เจ้ามอนด์ตอนเด็กกับ อ.ลินน์ค่ะ *-*
เอนทรีย์ อ.ลินน์xเจ้ามอนด์ >>> จิ้มเลยค่ะ
(พาร์ทของ สองคนนี้ขอยกยอดไว้ทีหลัง เนื่องจากมีปมต้องเคลียร์ก่อนนะคะ *-*)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ต่อมาๆ โอย.....วันนี้ อัพโหด เหมือนกันแฮะเรา OTL""
โซน DC จ้า
โปรเจ็กต์โดตอนนี้
-อีนานายะ คิดพล็อตออกแล้ว (ซึ่งในที่สุดก็กลับมาทำ สเลดxดิ๊ค เอิ้ววววว XD )
ขอคิดดูก่อนนะคะ เรื่องกำหนดการ (เพราะเหมือนตอนนี้จะทำอยู่คนเดียว ฮา)
เลยลองร่างๆ อนาถ-โต-มั่ว ของ ลุงๆ กับหนุ่มๆ ออกมาก่อน *-*
รูปนี้ยังเป็นเส้นร่าง(ในคอม)อยู่เลย ความจริงเป็นรูปยืนเรียงกัน ตอนนี้ ทะลุออกไป 6 ตัวแล้ว
แต่แคบเอามาแค่ 2 ตัวพอ (เหอะๆๆ)
ส่วนรูปสุดท้าย
อันนี้จิตหลุตเมื่อ ตี 3 เมื่อคืน ก๊ากกกกก
สู้โว้ยยยยยยยยย > <"""
Slade x Dick Forever!!!!!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ปล. ตอนนี้อยากทำโดหลายเรื่องเลยอ่ะ ทำไงดี มันชนไปหมด ที่สำคัญ พล็อตก็คิดออกเหือบหมดทุกเรื่องแล้วด้วย T[]T
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
